ว่าจะมาเขียนไดอารีตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ว่าไปนั่งกินขนมกับเพื่อนแล้วก็ง่วงนอนมาซะเฉยๆเลยลืมซะงั้น
โทรไปบอกเพื่อนในกลุ่มที่ประกวดแบบ ว่าชนะแบบประกวดทั้ง2ที่ เลย
แต่มันไม่ยอมรับสายกัน ก็เลยไปนั่งกินขนมกับเฟิน ยากิโซบะอร่อยมาก
(นี่มันไม่เข้าข่ายขนมเนอะ)มีกำลังใจทำงานขึ้นมาทันทีเลย หายไฟตกไปซะอย่างงั้น
ตอนแรกน่ะ ที่ตัดสินโดยคณะกรรมการห้องสมุด กลุ่มเราไม่ได้ชนะหรอก
แต่ อจ.ยอมไม่ได้เพราะว่าจะให้คนที่ไม่ได้เรียนออกแบบมาตัดสินคนเรียนออกแบบมันก็ยังไงๆ อยู่
อจ.ก็เลยนัดพรีเซนต์ใหม่แล้วเชิญคุณสถาปนิก กะอจ.ยายมาตัดสินด้วยก็เลยได้รางวัลไป
อจ.ก็แอบโล่งใจที่ตัดสินเป็นแนวเดียวกัน เพราะอจ.ตี๋กับอจ.ชานกล้าเค้าให้กลุ่มเราชนะแต่ตอนแรก
บรรณารักษ์คนอื่นๆ เค้าไม่ได้ให้กลุ่มเรามั้งเราได้ยินมาว่า
ออกแบบสวยแต่ว่าไม่ค่อยมีฟังก์ชั่นอะไรทำนองนี้พอดีว่าครั้งแรก
เราไม่ค่อยได้ฟรีเซนต์ฟังก์ชั่นกับโซนนิงเท่าไหร่
เหมือนไม่ได้บอกเรื่องการใช้งานกับระบบอะไรพวกนี้
เพราะว่าเรากลัวพวกคุณบรรณารักษ์ไม่รู้เรื่องน่ะ เราก็เลยเน้นแต่เรื่องดีไซน์ กับคอนเซ็ป
แล้วอย่างนี้พวกคุณบรรณนารักษ์เค้าจะชอบไหมเนี้ยถ้าสร้างจริง
ถ้าถามเราน่ะ...ว่ามันดูดีไซน์ล้ำไปรึเปล่า เราว่าไม่เท่าไหร่นะ
แต่มันแตกต่างจากแบบกลุ่มอื่นโดยสิ้นเชิงเลยอะสิ
สมัยก่อนนักออกแบบจะชอบใส่คิ้วบัว บิ้วท์ผนังไม้ ทำลูกฟัก สลักลวดลายอะไรใส่กรอบไป
แล้วก็เอารูปภาพใส่กรอบติดแปะแต่เผอิญว่า แบบอันนี้มันไม่มีเลยอ่าดิ
เราคิดเยอะเหมือนกันที่จะออกแบบให้คนส่วนใหญ่ชอบมัน แต่ว่า....ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่า
ออกแบบให้นักออกแบบชอบแต่คนใช้งานไม่ได้ชอบรึเปล่า...เก็บมาคิดเหมือนกัน
แต่อย่างที่อจ.พูดน่ะแหละว่าให้คนที่ไม่ได้เรียนออกแบบมาตัดสินคนออกแบบ....
มันแล้วแต่รสนิยมจะว่าไปนะ
ไม่ได้ว่าคุณบรรณารักษ์ไม่มีรสนิยมนะ
แต่แบบ...บางทีพวกเราก็จับอะไรมาผสมกันแล้วก็อ่านอะไรมากกว่าหน่อยๆ
มันก็เริ่มมาจากแนวคิดหลักที่ว่าให้ห้องสมุดเปรียบเสมือนเซลล์เท่าๆที่ไปเสิจมา
นักออกแบบเค้าจะออกแบบเป็นแนวต้นไม้ ที่แผ่กิ่งก้านเจริญเติบโตเหมือนการอ่าน
อะไรทำนองนี้ แต่เราก็ไม่ได้อยากลอกเค้าไง ก็กลิ้งไปกลิ้งมานั่งคิด
อะไรที่จะเป็นไปได้กับห้องสมุด แล้วไม่ดูลอกชาวบ้านเค้าจนเกินไป
ต้องยอมรับว่า "กูเกิ้ล" เป็นช่องทางที่มีอิทธพลต่อทุกคนจริงๆ รูปภาพที่เราเสิจนั้นถ้าเอามาใช้
อย่าคิดว่าคนอื่นเค้าจะไม่ได้ใช้ ในกลุ่มที่ออกแบบมีคนเสิชเจอรูปดิสเพลย์ของห้องสมุด Orchard
แล้ว..ถ้าไม่ลอกมาทั้งดุ้นก็ไม่มีใครรู้หรอก แต่.....มีกลุ่มนึงก็ลอกรูปแบบมา แต่ทำ3dเอง
(แต่เราก็พอมองออกเพราะว่าก็เจอรูปนั้นมา) แต่อีกกลุ่มหนักกว่าคือ
เอาภาพนั้นมาแล้วแปะใส่สไลด์เลยอะสิ (งี้ก็ไม่เรียกว่าออแบบดิ)Orchard
เค้าออกแบบไว้ค่อนข้างเท่ แต่เราก็ไม่ได้เอามาใช้ดื้อๆเลย แบบไม่อยากให้มันน่าเกลียดไป
ลองนึกถึงคนออกแบบมาเห็นว่ามึงลอกกูมาทั้งดุ้นต้องเสียความรู้สึกมากๆแน่
เราก็ไม่ภูมิใจอีกต่างหากที่ไปก๊อบมาหมดทุกอย่างแบบนั้นก็เลยแค่เอาแนวคิดว่า
ให้มีดิสเพลย์แล้วมาดีไซน์ใหม่ให้เข้ากับของเราน่จะดีกว่า
ตอนพรีเซนต์ พอเราเห็นกลุ่ม มดมีดิสเพลย์นั้นเราก็นั่งหัวเราะกะเฟินว่า
"เอ้ย...ดีนะที่เราไม่ทำแบบนั้นมีหวังซ้ำกันได้มานั่งหัวเราะแน่เลยอะ"
พอกลุ่มมดพรีเซนต์เสร็จ มีกลุ่มห้อง2 ที่เอาOrchard มาแปะเลย มดก็เลยหัวเราะแล้วก็ชี้ๆว่า
นี่อะเหมือนกลุ่มมันเลย (ซึ่งก็ขำกันไป) แต่มาลองคิดดีๆนะ มันผิดจรรยาบรรณนิ
ไปลอกของคนอื่นมาน่ะ ..... ก็อย่างที่เคยเรียนไปในวิชา Professional practice in Interior Design
มีกฎอะไรไม่รู้ตั้งมากมาย จำไม่หวาดไม่ไหว แต่ว่าที่เราว่ามันสำคัญเหมือนกันคือไม่น่าจะลอกเค้ามาทั้งหมด
(เปลี่ยนอะไรหน่อยก็ได้นะ)
จะว่าไป ถ้ากลุ่มนั้นชนะ เราก็คงตะขิดตะขวงใจกะปัดน่าดูอะ ว่าทั้งหมดที่พวกกุทำมันมันคืออะไร
แต่อจ.เค้าดูออกแหละ เพราะตอนไปเสนอแบบร่างเราก็เอารูป Orchard ให้แกดูแต่ไม่ได้เอามาใช้ทั้งแบบนั้น
อจ.พูดว่ามันเป็นงานกลุ่มสุดท้ายแล้วนะ....ซึ่งมันทำให้เราใจหายนิดๆเหมือนกันเพราะว่า
ไม่ชอบอะไรสุดท้าย ส่งท้ายเลย ..แต่ทุกคนก็ต้องก้าวต่อไปสินะ
จะให้จมอยู่กับความสุขตลอดไปมันไม่ได้หรอกใช่ไหม
วันก่อนๆเราคิดเป็นเด็กๆว่าไม่อยากทำงานเลย นี่ที่เราฝันไว้มันเปนแบบนี้จริงเหรอ
พอได้คุยกับเพื่อหลายๆคนที่สนิทกัน โอ ที่ตอนนี้ปี4เภสัช มันก็บอกว่าอิจฉาที่เราจะจบทำงาน
มันอยากรีบๆทำงานจะตายแล้ว แล้วยังบอกว่า ที่พ่อแม่ส่งเราเรียนมาก็เพื่อวันนี้แหละ"ทำงาน"
เออ....ฟังแล้วรู้สึกจุกเสียดหน่อยๆ จริงด้วยแฮะ...พอคุยกะแม่ทีไร เป็นอันต้องถามว่า
เมื่อไหร่จะทำงานเนี้ย....ก็ตอบได้แต่ว่า อีก3เดือนก็จะสอบจบแล้ว แม่ก็ถามว่าจะจบในเทอมรึเปล่า
เราก็บอกว่าต้องในเทอมสิ ไม่เอาซัมเมอร์นะ.... เลยไม่ค่อยจะงอแงแล้วที่ไม่อยากทำงานน่ะ
ส่วนเอม เพื่อนที่เรียนปี4 ออกแบบนิเทศ ก็ยังเคว้งคว้างสับสนคล้ายๆเรา บอกว่าไม่รู้จะเรียนต่ออะไรดี
แต่ไม่อยากเรียนด้านออกแบบนิเทศ ...
ต่างคนต่างก็มีหนทางของตัวเอง ส่วนเบสที่เรียนปี4 ธรณีศาสตร์ ก็เห็นว่าอยากจะเป็น อจ.
ระหว่างที่ทุกคนพยายามที่จะเปนอะไรซักอย่าง เราก็จะพยายามในส่วนของเราละกัน
ตอนนี้หิวข้าวแล้ว ไปหาอะไรหม่ำๆดีกว่า
