วันนี้ไม่รู้จะอัพอะไรดีนั่งนึกอยู่ตั้งนาน......
เอาเป็นว่าจะเล่าเรื่องการเสนอหัวข้อมินิทีสิสก็แล้วกัน อาจจะน่าเบื่อๆหน่อย
วันนี้เราตื่นตั้งแต่ 6โมงเช้า......ยัง
ก็นอนต่อเพราะเพิ่งตอนไปตอนตีหนึ่ง ตื่นมาอาบน้ำตอนตีสาม แล้วนอนต่อ
7โมง ลุกมาดูโน๊ตบุค...... ยังไม่แปดโมง
นอนต่อ..........
แว๊ก 7.40 รีบกระหืดกระหอบมาติดชาร์ต เมื่อวานมัวแต่หาข้อมูลยังไม่ได้ติดชาร์ต
สเปรย์กาวก็ไปไหนไม่รู้ กาวสองหน้าก็ไม่มี เลยเอานิตโต้เทปติดแทน
ออกมาจากห้อง 8.30 เพราะมัวแต่ท้องเสีย ให้มันได้อย่างงี้สิ
รีบวิ่ง...... เราเป็นคนเดียวในละแวกนั้นละมั้งที่วิ่งไปเรียนจริงๆ แบบวิ่ง
ก็ไม่เห็นใครรีบยังไงเค้าจะวิ่งเลย พอวิ่งมาสักพักก็เจอพี่ชาติห้องสโตร์
พีชาติบอกว่าห้องเรามีคนพรีเซนต์สองคนเองนิ รีบๆไป
เวรกำ....มีสองคนเองเหรอ
งั้นยิ่งต้องรีบวิ่ง วิ่งไปวิ่งมาเจอโชค อุ๊ เปิ้ล เดินจะขึ้นลิฟต์
รีบไปสมทบ
เฮ้อ......ไปถึงในห้องมีสามคน
ตึ๊บ กำลังพรีเซนต์คนแรก กำลังโดนจวกอยู่สดๆร้อนๆ พยายยามตอบคำถามสุดฤทธิ์
ลงชื่อได้คนที่4
มันเป็นอึกๆอักๆ ...... มันเป็นบ่คึกบ่คัก
อึกๆอักๆ......
ความรู้สึกตอนนั้นมันจะตายแล้วฉ้าน
แต่ละคนโดนสอบปากคำหนักเหลือเกิน
มาถึงเรา เลยงัดกลยุทธใส่ไม่ยั้ง......ร่ายเป็นชุุดเลย พูดยาวๆไวเก่อน
กำ....... พอร่ายจบ โดนพูดซะยาวเลยเหมือนกัน พยายามแก้ข้อกล่าวหาไป
เราทำผิดไปคือ อาจารย์คิดว่าเราพูดว่าไม่ชอบบรรยากาศเก่าๆ
แต่จริงๆเราอะจะอนุรักษ์ พวกร้านไฮโล ปลาแห้ง อะไรเอาไว้
แค่บอกงว่าร้านแถวนั้นที่เป็นร้านกาแฟมันเชย จะทำใหม่
ให้มันน่าสนใจ อะไรประมาณนั้น กลายเป็นว่าตูจะปรับปรุงใหม่
แบบนายทุนหน้าเลือดซะงั้น อืม...ช่างเหอะ ตอนเขียนโครงการ
ค่อยตัวใหม่ละกัน การพูดโน้มน้าวใจให้แกเออ ออห่อมกให้เราทำโครงการ
มันเหนื่อยเหมือนกันนะ ถ้าโครงการไม่มีจุดเด่น ไม่น่าสนใจ ไม่มีเหตุผลพอ
ก็โดนซักอยู่นั่นแหละ ......
พอเสนอหัวข้อเสร็จ เราก็รู้สึกหิวข้าวทันที.....
นั่งดูเพื่อนไปสิบคน.... ก็ไปกินข้าว เพราะคิดอะไรไม่ออก
เราเป็นพวกกองทัพต้องโดนด้วยท้อง หัวจะแล่นเป็นพิเศษถ้าอิ่ม
ต้องอาหารไม่แพงด้วย ช่วงนี้กินอะไรแพงๆแล้วเสียดายตัง
วันนี้ไปกินส้มตำกับเพื่อนหมดไป 80 ยังเสียดายตังอยู่เลย
เมื่อวานหมดไปสองร้อยค่ารถกะค่าปริ้รรูป ยังนั่งบ่นอยู่ตั้งนานแนะ
กลับมานั่งดูเพื่อเสนอหัวข้อต่อ...
ส่วนใหญ่แล้วเพื่อนจะทำ โฮสเทล ไม่ก็สปา
รองลงมาก็ห้องสมุด พิพธภัณฑ์ ศูนย์การเรียนรู้ .....
เรานั่งอยู่หลังอาจารย์ก็เลยได้ฟังแกพูดทุกคำ บางทีมันก็ฮามาก
บางทีก็เป็นอยากที่แกพูดจริงๆ
ส่วนใหญ่แล้วเค้าก็จะถามว่า ที่เลือกทำอันนี้....คุณเห็นตึกแล้วอยากทำ
หรืออยากทำโครงการ...แล้วค่อยไปหาตึกมาใส่ อะไรประมาณนี้
หลายโครงการเหมือนกันที่เค้าซักแล้วมันมีเหตุผลไม่พอ หรือไม่น่าสนใจ
หรือต้องไปศึกษามาเพิ่ม หรือต้องเปลี่ยน....
14 สัปดาห์....
ผ่านไปสองสัปดาห์แล้ว
14
13
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
ตุ้ม......
มันเหมือนระเบิดเวลาที่รออีกไม่ช้า
ฟางทำ art cafe แถวหัวลำโพง ทำให้เรามีกลุ่มประเภทโครงการเดียวกัน
พี่รหัสเราส่งบุ๊ควันนี้ เย้ เสร็จซะที เดี๋ยวคงได้เลี้ยงฉลองกันแล้ว
ต๊อบเล่าว่ามีรุ่นน้องคนนึงโดนวิจารณ์งานว่าวาดรูปเหมือนเด็ก
แล้วก็เลยร้องไห้.....
เฮ้อ.... โดนดุแค่นั้นยังจิ๊บๆ มาโดนสอบปากคำปี4สิ
ยิ่งกว่าอีก ที่ผ่านมาเวลาโดนจวกงาน เราก็ชอบนะ เหมือนเค้าพูดตรงดี
เวลาคนพูดตรงๆให้เราเห็นความจริงแล้ว เราก็ไม่ค่อยชอบหรอก
แต่มันเป็นความจริงไง อนาคตเราต้องเจอความจริง
ถ้าเราออกแบบไม่ได้เรื่อง แล้วมีคนชม.....นั่นมัน น่ากลัวกว่านะ
ที่ลงท้ายนั่นใช่เลย
#1 By wesong on 2009-06-11 09:03