M_intd Blog

บันทึกการเดินทางที่ดูธรรมดาที่สุดเท่าที่เราเคยประสบมา......(แสดงว่าการเดินทางเรียบร้อยดี)

แต่อยากบอกว่าหลังจากกลับมาก็ป่วยเพราะลำไส้ติดเชื้อ  ท้องเสียและมีไข้ ตอนนี้เกือบหายดี

---------------------------------------------------------------------------------------------------

 

วันที่7 หลังจากสอบเสร็จวันที่6 เราก็ติดสอยห้อยตาม เพื่อนเก่า ยัยโอมาด้วย เพราะมันบอกจะมา

เที่ยวกับเพื่อน เราเลยขอมาด้วย มีแต่เด็กเภสัชทั้งน้าน.....ข้าเจ้าหลงมาตัวนึง

7.30 โอโทรมา  ตูยังไม่ได้ออกจาก กทม.เลย มันถึงระยองเรียบแล้วฮิ

 

    เอ้ย.....ทำไมนาฬิกาปลุกไม่ปลุกละเนี้ย ตั้งปลุกไว้ตี 5.00 นี่นา  สงสัยนอนเพลิน

พยายามกลบเกลื่อนว่าเราออกมาจากหอแล้ว.......รีบสุดชีวิต กระเป๋าก็ยังไม่ได้จัด

ทุกอย่างยัดใส่เป้ มีเสื้อผ้าสองชุดกับแปรงสีฟัน การ์ตูน(เอาไปทำไมวะเนี้ย)

มาหมอชิต เห็นป้ายเขียนว่าระยองเราก็รีบไปซื้อตั๋ว ไม่ทันคิดว่ามันจะมีหลายสาย

ปรากฎว่ารถที่ไปมันเป็นรถหวานเย็น แวะทุกสิบนาที และไปฉะเชิงเทรา ชลบุรี แล้วมาระยอง

ผ่านทุกสถานที่เท่าที่มันจะผ่านได้ จาก8.30  เราถึงระยองบ่าย3กว่าๆ  ตูจะบ้าตาย

มีแครอทที่หั่นมาประทังชีวิต เพราะไม่ได้ซื้ออะไรมาเลย.......รีบมาก ก่อนแม่ไปเที่ยวแม่ซื้อ

แครอทกับมะเขือเทศไว้ให้ บอกว่าเราไม่ค่อยกินผัก  อืม...จริงๆไม่ใช่ไม่อยากกิน ขี้เกียจต่างหาก

พอนั่งรถมาจาก บขส. ที่เราสังเกตว่ามีพวกแต่งตัวแนวๆเยอะมาก (มันต้องมาดูคอนเสิร์ตเรกเก้แน่เลย)

เราก็มานั่งเรือไปเกาะเสม็ดที่ท่าเรือนวลทิพย์ บรรยากาศตอนนี้แดดไม่เปรี้ยงมาก แต่ร้อนโคด

เพื่อนโอสามคน เหมือนโอหมดเลย คือเราชอบเรียกโอว่า "เตี้ย" พอมาเจอเพื่อนมัน แกสูงว่ะโอ

แต่น่ารักทุกคนนะ......บุ๋มบิ๋มเป็นนักเขียนนิยายด้วย เรื่องเล่ห์รักบีวิทยู อะไรทำนองนี้ (ลืม)

พลอย....ก็น่ารักออกแนวๆ (ชอบหนุ่มหัวฝอยๆ(ฟูๆนั่นแหละ)) อีกคนนก ดูเป็นเวรี่ผู้หญิงมากๆ

นี่โอ เพื่อนฉัน ตั้งแต่สมัยประถมจะว่าอย่างนั้นก็ได้ ตั้งแต่ป.1แหละนั่น ตอนนี้จะปี4แล้ว ต้องนับว่า

มันทรหดอดทนคบกับเรามานานมาก ด้วยความที่มันค่อนข้างฉลาด+เรียนเก่ง ตอนนี้มันก็เรียนเภสัชอยู่

เราออกแนวชิวกับชีวิตเลยมาวาดๆมาทำอะไรก๋อกๆแก๊กๆอยู่แถวๆนี้ ตอนนี้เราเลยไม่ค่อยได้เจอกัน

(นี่ไงเลยไปเที่ยวกะมันเพราะไม่ค่อยได้เจอ)

ท่าเรือตอนนี้ก็เงียบๆ มีคนประมาณสิบกว่าคนได้ แต่แบบตอนนั้นตื่นเต้น ไม่ค่อยสนใจอะไรแล้ว

เอาแต่ถ่ายรูป เกือบตกเรืออีกแนะโอกะเพื่อนอุตส่าห์นั่งเรือจากเกาะเสม็ดมารับเราที่ บขส.

ท่าเรือเป็นอะไรที่น่ารักมาก มองออกไปไกลๆเห็นประภาคารกับทุ่นเป็นแนวๆ ทะเล๊ ทะเล

ช่วงที่เรามันอ้าวๆ แถมเมฆก็เยอะเหมือนฝนจะตกด้วย แต่เราเดาว่าต้องเป็นช่วงที่เราหลับแหงเลย

ที่ฝนตก เพราะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่ก่อนหน้านั่นคลื่นแรงมาก

และเราก็นั่งเรือไปเกาะเสม็ด แต่เราไม่ได้นั่งสปีดโบ๊ทนะ อันนี้แค่ถ่ายมาเฉยๆ

ทุ่นสีเขียวสดใส

 

ถ่ายย้อนแสงแล้วก็ได้มุมแปลกๆดีๆกับถึงน้ำมัน พยายามถ่ายเท่าที่เจ้ากล้องจิ๋วเราจะอำนวย

กาบด้านข้างเรือกับน้ำทะเล เราไม่รู้ว่ามันมาเกี่ยวกันไง แต่ดูเข๊า เข้ากัน

โอถามว่า แกจะถ่ายหลอดไฟไหมวะ เราก็บอกว่าองค์ประกอบมันไห้พอดีอะ ไม่มีเหตุผล

จริงๆจะถ่ายเกาะ แต่ว่ายัยสองคนนั้นบัง เลยไม่รู้จะไปยืนถ่ายยังไง

ชอบท้องฟ้าตอนนี้มาก เหมือนรูปวาดเลย สีดูสบายตามากๆ เสียดายโอมันถ่ายให้เราไม่ได้

การที่เราไม่ค่อยมีรูปถ่ายตัวเองเวลาไปเที่ยวเพราะว่าส่วนใหญ่เราเป็นคนถ่ายและเพื่อนก็ถ่ายเรา

ไม่ได้ดั่งใจเท่าไหร่  แต่ว่า ได้เก็บวิวสวยๆเราก็พอใจแล้วล่ะ.......โอออกแนวอิมเพรชชั่นนิสมาก

 

ท่องฟ้ากับทรายสีคล้ายๆกันเลย หน้าโอมันดูมีความสุขมาก (meด้วยเน้อ)

ยังไม่ค่ำเลยแต่ว่ามีดังจันทร์แล้ว พวกเราห้าคน เดินเล่นชายหาดจนมืดๆ

แล้วก็หาอะไรกินแถวๆร้านชายหาด

ร้านบริเวณชายหาดก็จะมีไฟสวยๆทุกร้านเลย ก็แล้วแต่จะชอบแบบไหน วันเสาร์คนเยอะเป็นพิเศษ

เพื่อนรีเควสมาว่าอยากนั่งร้านโคมหัวใจนี้ก็เลยนั่งร้านนี้ ชื่อว่า ไวท์แซนด์ (มั้ง)ชื่อเดียวกะที่พักเลย

พลอยกับนก เพื่อนโอ มาแต่ผู้หญิงเราก็พูดแต่เรื่องผู้หญิงกัน แม้ว่าเราอาจจะไม่ได้เรียนสาขาเดียวกัน

แต่มันก็มีเรื่องให้พูดกันได้มากมาย เพราะเราเป็นพวกความชอบมากมายหลายอย่าง

ถ้าคุยกับพลอยคุยเรื่อ่งเพลงได้ กับนกก็ออกแนวความรัก  กับบุ๋มบิ๋มเรื่องหนังสือ

แล้วพวกนี้ยังชอบหนังเกาหลี เกมโชว์เกาหลี อะไรมากมาย การ์ตูน.......เยอะแยะ

มีร้านนึงที่เค้ามีโชว์ควงกระบองไฟด้วย แต่ต้องดูไกลๆ กลัวมันหล่นไส่หัว เพราะเจอพี่แกแป๊กหลายที

แต่ร้านนี้รู้สึกมีปล่อยน้ำล้างจานลงทะเลด้วย เพราะเราได้กลิ่นเหม็นๆ และทางน้ำมาจากร้าน

เราเหยีบไปทีนึงกะนก เราเลยจะไปล้างเท้าที่ทะเล (น้ำจากร้านนั้นก็ลงทะเลนี่นา)

พอเราจะไปล้างเท้าเท่านั้นแหละ เหมือนนกจะเหยียบกับไอ้เจ้านี้เข้า มันขาดแล้วด้วย

นอนหงายท้องอยู่........มันคือปลาดาวรึเปล่า มีขนๆด้วยนะ

 

กินเสร็จแล้วพวกเราก็นั่งเล่น เดินเล่นชายหาด จากนั้นก็อาบน้ำนอน

แม้มีใครจะบอกว่ามาเสม็ดเสร็จอะไรก็เถอะ......นี่การเที่ยวของสาวๆนะเฮอะ

บุ๋มบิ๋มบอกว่าวันนี้เราต้องตื่นตีห้ามาถ่ายดวงอาทิตย์ขึ้น (ไหนล่ะดวงอาทิตย์)

วันนี้เมฆครึ้มจริงๆ ไม่เห็นดวงอาทิตย์เลย บังซะมิด แต่ลมเย็นสบายมาก เดินลัลล้าไปมาๆ

ริมชายหาด แบบว่าถ้ามีสีน้ำ เรามานั่งระบายเล่นแล้ว มันสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

สงบมากๆ ไม่ค่อยมีคน ทรายขาวๆละเอียด น้ำก็ใส มีหมาวิ่งไปวิ่งมา

น้ำใสแจ๋ว แต่ว่าเมฆเยอะไปหน่อย

คือ ตอนไม่ปรับคอนทราส ไอ้หมานี้ก็มองไม่เห็นหน้าแล้ว พอปรับไป ไม่เห็นอะไรเลยเจ้าหมาดำ

หมาที่นี่เยอะมาก เดินด๊อกแด๊กไปมาทั่วเกาะ มีทั้งหมาบ้านๆแล้วหมาตัวเล็กๆกระเป๋า

แต่มันไม่เห่า กับกัดใครเลย.......เป็นมิตรดีมาก แถมเอาปลาหมึกให้กินก็ไม่กินด้วย

มันคงจะบอกว่า "เอามาให้ตูกินไมอะ นี่ตูกินทุกวันเลยไม่รู้เหรอยัยเบ๊อะ" เราว่ามันต้องคิดงั้นแน่เลย

ตอนเช้าน้ำจะขึ้นทำให้หาดหายไปเยอะเหมือนกัน แต่ยังไงเราก็เดินกันอยู่ไม่กี่คน แค่นี้ก็กว้างพอแล้ว

อ่อ......ที่เราเดินมามันมีหาลหาดติดต่อกัน หาดทรายขาว หาดวงเดือน (อะไรอีกจำไม่ได้แล้ว)

เพื่อนโอ ส่วนใหญ่จะถ่ายกันเอง แต่เราออกแนวถ่ายแต่วิว ไม่รู้ทำไม แต่ว่ามันสบายใจดี

สวยทุกมุม

แก๊งค์มะหมา มันมาเล่นน้ำกัน น่าสนุกทีเดียว (มีหมาดำสองตัวเรอะเนี้ย)

ถ่ายรองเท้าแต่ละคนแล้วรู้สึกมันบ่งบอกความเป็นตัวตนของแต่ละคนเลยยังไงไม่รู้

บุคลิกของเราแต่ละคนก็ต่างกันไปตามสไตล์ ไม่น่าเชื่อว่าเราอันริมซ้าย

เขียนชื่อเราสักหน่อย แต่ INTD นี่ต้องพ่วงมาด้วยทุกทีไม่รู้ทำไม ชื่อบลอคป่ะเนี้ย

อันนี้ชื่อคนรัก.........รักเดียวใจเดียวเสมอมา  น่าจะเขียนชื่อแม่ด้วยซะเลย

อยากใส่หมกให้หมาแต่ไม่กล้า กลัวจะไปงับมัน (ฮา)

ลัลล้า ทะเล ทะเล สบายใจ นอนอ่านหนังสือคงจะเพลินดีนะฟังเสียงคลื่นซัดไปซัดมา

เราก็เอาวันพีซมาอ่านนี่หว่า.......นามินับวันยิ่งxขึ้น

กระเพราะปลาหมึก ให้ปลาหมึกเยอะดีแม้จะ50ก็เหอะ ปกติแล้วเราจะไม่ได้ปลาหมึกเยอะแบบนี้ที่กทม.

นี่ร้านห่วงยางของปู่รหัสเรา พี่บอส (พูดเล่นน่ะ) แต่ร้านบอสจริงๆ ได้บ่าวว่าพี่บอสเสนอหัวข้อทีสิส

พร้อมปีเรา จะดีใจดีไหมเนี้ยที่พี่แกจบพร้อมปีเรา แต่พีต้มพี่รหัสเราจะสอบวันที่16นี้แล้ว

วันที่เราฝึกงานวันแรกพอดีเลย...............

 

วันจันทร์ที่9

ตี5กว่าๆ เราก็มารอเรือจะกลับตัวเมืองระยอง เพื่อแยกย้ายกันกลับ

รอไปก็ถ่ายรูปไป ตอนนั้นเดินมาจากที่พักถึงท่าเรือก็ไกลอยู่ เหนื่อย และง่วงด้วย

ฟ้าจะสว่างแล้ว เรือเมื่อไหร่จะมานะเนี้ย

โอ้ ในที่สุดเราก็ได้รูปดวงอาทิตย์ขิ้นสักที แต่เป็นตอนที่อยู่บนเรือตอนจะกลับแล้วเนี้ยนะ

สวย..........อยากใช้ใช้คำว่าโรแมนติก ก็ไม่ค่อยกับบุคลิกเสื่อมๆของเราเท่าไหร่

หลับกันทั้งเรือ  เด็กนักเรียนที่นั่งจะไปเรียนที่ระยองก็หลับกัน อีกด้านมีเด็กนั่งเล่นการ์ดยูกิด้วย

แล้วก็บุ๋มบิ๋มก็สับปะหงกคำนับน้องผมสั้นคนนี้ไปหลายที เรานั่งลุ้นกับโอว่าจะไปแตะหลังไหม

เพราะแตะละทีบุ๋มบิ๋มก็จะเด้งขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่ในที่สุเราก็ฮาแตกกันจนได้เพราะไปจูบหลังน้อง

เค้าทีนึง........ก็แหม...ตื่นตั้งตี4   แต่เรือกว่าจะออกตั้ง7โมง รอนานโคด พวกนั้นเกือนไม่ทันรถ

 

จากนั้นเราก็แยกกลับ กทม.  กลับมาก็เปื่อย ป่วย ท้องเสีย นอน และนอน

วันนี้ดีขึ้นเล็กน้อย และอ่านการ์ตูนที่เช่ามา พึ่งสังเกตว่าทำไมมันติดเรทหมดเลยหว่า....

ตอนแรกไม่ได้สังเกต ก็หยิบๆมา  แต่หนุกมาก เรื่องเจ้าชายลุดวิก ไปตามอ่านในเนตมันตอนเยอะกว่า

สนุกมากๆไปเที่ยวเสม็ด เพื่อนโอก็แปลกใจกนิดหน่อยเพราะเราเป็นพวกจะไปเที่ยวไหนก็ไปเลย

คือโทรมาว่าจะไปแล้วก็ไปก่อนวันนึง เพราะถ้าวางแผนอะไรมากมักจะไม่ได้ไป

โอกาสมันจะอำนวยก็ต่อเมื่อเราตัดสินใจไปนี่แหละ เพราะฉะนั้นต้องไปเลยอย่าไปแพลนอะไรนานๆ

จะปี4แล้วโว๊ย......คุยๆกับโอ ฉันมีทีสิสที่จะต้องคิดหนัก  โอแกอีกสองปีจบนิ 

แต่ฉันมันกำลังใกล้เข้ามาแล้ว ไม่ว่าจะจบไปทำงาน หรือว่าเรียนต่อ คิดจนสมองทู่ก็ปวดหัว

เราเองก็ต้องมีอะไรให้ตัดสินใจเองมากขึ้นเพราะโตแล้ว แม่ไม่ค่อยว่าเวลาเราจะไปไหน

แต่ว่าให้เราบริหารเอาเองว่าจะจัดการยังไง คงเห็นว่าเราเรียนได้ไม่ตกหล่นแล้วก็อยู่คนเดียว

ได้แล้วมั้ง.........เราเองก็อยากให้แม่ไปเที่ยวสบายๆของแม่ไป

แต่เอ........แกก็ไปเที่ยวอังกฤษเดือนนึงนี่หว่า  มีการส่งรูปมาให้ดูด้วย

แม่เราเป็นแม่ที่ทันสมัยมากเพราะนั่งเล่นเอ็ม กับเล่นเน๊ตอะไรของแกไปได้เรื่อยเปื่อย

แม่ถามว่าอยากได้อะไรไหม  จริงๆถ้าเราตอบไปจะมีใครว่าไหม "แม่ค่ะซื้อimacมาฝากลูกด้วย"

แค่นั้นแหละค่ะ..........จบ

 

เงียบ..............นี่ฉันยังไม่ได้พูดออกไปเลยนะ จริงๆ