รักสามเส้า
posted on 13 Sep 2008 10:02 by mintd in Diary|
เรื่องมันมีอยู่ว่า.......
เหตุเกิดที่ห้อง2046 ที่มีผ้าม่านแดงสี่แดงแปร๋นตลอดแนวทางเดิน
โจมู่เหวิน: เฮ้อ วันนี้ฝนตกตอนเย็นอีกแล้วสินะ โซวไหลเจิน: นั่นสิค่ะ . . . . .
โจมู่เหวิน: คืนนี้คุณวางรึเปล่าครับ
โซวไหลเจิน:ว่างค่ะ งั้นเจอกันคืนนี้นะค่ะ
แต่น แตน แต้น.....
โซวไหลเจิน: ทำไมเค้ายังไม่มาอีกนะ? เฮ้อ....
โซวไหลเจิน: คุณอยู่ไหนค่ะเนี้ยทำไมยังไม่มาอีก
<<เอาไงดีละเนี้ย พอดีนัด จขบ. ไปดินเนอร์ซะด้วยสิ ลืมไปเลยว่าชวนคุณเจินไว้ด้วย แย่ล่ะตู!!!!>>
เครียดดด!!!!!
วันต่อมา..... โซวไหลเจิน: มาทำไมย่ะตอนนี้ ไปหาเลขาของชั้นสิย่ะ โจมู่เหวิน: อืม..อืม ผมขอโทษ โซวไหลเจิน: ไม่ต้องมาขอโทษเลย เมื่อวานชั้นรอตั้งนาน ทำไมไม่ยอมกลับบ้าน!!! โจมู่เหวิน: ผมไปกินเลี้ยงกับลูกค้ามาพอดีลูกค้าเมาต้องไปส่งเค้า ผมก็เลยแวะนอนที่บริษัท โซวไหลเจิน: เหลวไหลทั้งเพ .... มีคนบอกกับฉันว่าคุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่น มีอะไรจะแก้ตัวไหม โจมู่เหวิน: ผม...ผม (แล้วก็เงียบไปพักนึง)
มีเสียงหัวเราะชอบใจจาก จขบ. ที่กำลังเป็นปีศาจร้ายแย่งคนอื่น การออกแบบและมารยาทำให้คุณโจวนอกใจภรรยา บ้านของคุณโจว
คุณโจวที่เอาแต่บ้างานทุกวันๆ ประกอบกับบ้านที่แบ่งสัดส่วนยากต่อการเดินไปห้องนอน ทำให้เค้าและภรรยาจะเดินไปหากันทีก็ลำบาก แถมห้องนอนมีเตียงเล็กๆเอาไว้นอนอีก เค้าก็เลยขี้เกียจกลับห้องนอน ปล่อยให้ภรรยาของเค้านอนกับลูกสองคน แถมประตูห้องน้ำ กับทางออกบ้านก็เชื่อมกันออกง่ายนิดเดียว จะไปไหนก็ไม่มีใครรู้ ฉากที่กั้นส่วนหน้าและ ห้องนั่งเล่นทำให้บดบังสายตาภรรยาของเค้าเวลาจะทำอะไรภรรยาเค้าก็ไม่รู้ มันเป็นส่วนตัวก็จริง แต่มันก็ทำให้เค้าห่างเหินกันมากเช่นกัน
มีคนมาถามว่าทำโมเดลยังไง หลายคน ที่มาดูในบลอค แต่ไม่มีเมล์ติดต่อกลับ ถ้ายังไงก็ทิ้งอีเมล์ไว้ก็ได้นะ (คิดว่าเป็นรุ่นน้องที่คณะแน่เลย)
ช่วงนี้ยุ่งๆรับงานแปลหาตัง หาเงินอยู่ เหนื่อยมาก พยายามหาตังเป็นอะไรที่รู้สึกถึงคุณค่าของเงิน ทุกบาททุกสตางค์ คนอื่นก็ชอบกดแต่ราคา เรานี้ก็ทำเหนื่อยแสนเหนื่อย นอนก็น้อย แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกยุ่งๆดี ทำงานของ7คนในไม่กี่วัน สมองจะระเบิดแย้ว มีอะไรก็ฝากฝังในบลอคนะค่ะ
ปล. เหนื่อยมากๆๆ |
ทำงานตอบโจทย์ได้น่าสนใจดี..
เป็นส่วนตัวแต่ก็ทำให้ห่างเหิน...
#1 By wesong on 2008-09-13 11:28