วันนี้เปนวันที่27 วันเกิดเรา
มันเป็นวันธรรมดาวันหนึ่งที่มีเรื่องวุ่นวายอย่างทุกวัน
วันที่26 เป็นวันเกิดของพี่รหัส เรานัดเลี้ยงสาย แต่ก็ดันติดการบ้าน
เลยโทรไปขอโทดพี่เค้า
นั่งเขียนแผนธุรกิจ20หน้า อดนอนเป็นสิวตรงคาง
แถมเขียนแคดยังไม่เสด มีแต่คนจำวันเกิดผิด
เป็น 25บ้าง 26 บ้าง แต่ยังดีกว่าจำไม่ได้
วันเกิดไม่ค่อยมีตัง ให้คนอื่นเลี้ยงข้าวสบายใจไป
แต่อยากกินขนม แต่ตอนนี้มีตังแล้วนิดนึง
อยากกินเค็กของ s&P ก็ดึกแล้วร้านปิด
เพราะหลังจากกลับจากทำงานคัทเอาท์ก็เหนื่อย
พรุ่งนี้มีกีฬาเฟรชชี่ แต่ต้องทำงานกลุ่มอินทีเรีย
เกี่ยวกับเคสเรื่องร้านเช้าวีดีโอ แล้วไปร้านซึทาย่า
มาไปขออนุญาตเค้าเก็บข้อมูล ห้ามถ่ายรูปก็ไม่เป็นไร
แต่พอไปๆมาๆก็เกิดเปลี่ยนใจไม่ให้เก็บข้อมูล
เหมือนไล่กันทางอ้อมอะแหละ เราก็เคืองในใจ
ก็นักศึกษาแค่นี้ทำไมไม่เปิดโอกาสกันบ้าง
แล้วต่อไปอินทีเรียก็จะลำบาก เพราะคนอื่นเอาแต่กีดกัน
เราอุส่าห์ไม่แอบเก็บข้อมูลไปแบบเปิดเผยๆ
แต่มีอุปสรรคมันก็ดีอย่างเพราะทำให้เราอึด
ช่วงนี้ไปเก็บข้อมูลวัดพื้นที่ สัปดาห์ละหลายที่
แถมก็การบ้านเยอะด้วย เราพูดให้แม่ฟังแล้วแม่ก็
ถามว่าวันนึงทำได้หลายอย่างขนาดนั้นเลยเหรอ
เราก็บอกว่าชินแล้วเป็นเรื่องปกติ
วันนี้หลังจากที่อุส่าห์ทำแผนธุรกิจแทบตาย คิดกลยุทธ
การตลาด ทำทุกอย่างเสร็จ อาจานก็ไม่ได้ให้ส่ง
แถมมาหาว่าเราก๊อบมาจากเนต เราแค่เอาแบบฟอร์มแล้ว
มาคิดเองหมดเลยก็แอบหงุดหงิดในใจน่ะนะ
เราเองไม่ใช่คนที่แสดงความรู้สึก
แถมใครๆก็ว่าเราทำการบ้านแบบบ้าพลัง(เรามีมาตรฐานส่วนตัว)
มันผิดด้วยเหรอ ก็เราต้องการงานออกมาเฟอร์เฟค
เพื่อนก็ชอบมาว่าเราทำเวอร์เกิน คือเราทุ่มเทให้กับงานทุกชิ้นเพราะคิดว่า
งานที่เราทำวันนี้ต่อไปต้องทำให้ลูกค้า ก็เหมือนกับถ้าเราทำข้อมูล
ชุ่ยๆไป ลูกค้าเห็นงานก็จะไม่พอใจ แล้วเราก็ไม่สบายใจด้วย
ถ้าเกิดเราทำงานออกมาดี เนี้ยบ เฟอร์เฟคเราก๋จะมีความมั่นใจมากขึ้น
เท่าที่เรารู้สึกน่ะนะ คัทเอาท์เฃียร์ทำจากร่มมากมายหลายสีและติด
หลอดไฟให้แสงผ่านร่ม คอนเซ็บ global worming กันหมดทุกคณะเลย
เท่าที่สังเกต อากาศร้อน เหนื่อย กลับมานอน cad ยังไม่ได้เขียนพิพิธภัณฑ์
เป็นวันธรรมดาเช่นเคย นี่แหละวันคล้ายวันเกิดของเรา




#1 By wesong on 2008-06-27 23:14