รูปนิดๆหน่อย_สถาปนิก08
posted on 08 May 2008 22:11 by mintd in Diaryสไลด์บนจะเป็นรวมโมเดล
ชอบโมเดลของมาสเตอร์แปลนมาก ส่วนใหญ่จะเป็นคฤหาสถ์ ของA49ก็สวยโมเดลมีไฟด้วย
เดินเสาะหาโมเดลไปทั่วงาน ถ่ายรูปเผื่อว่าจะต้องทำโมเดลส่งอีก แต่ว่าไม่ค่อยมีโมเดลภายในเลย
ส่วนใหญ่จะเป็นโมเดลบ้าน โมเดลตึก เจอบริษัทนึงที่มีโมเดลตกแต่งภายใน แต่ว่ามันไม่ค่อนสวย
ก็เลยไม่ได้ถ่ายมา ตามจริงมันไม่ได้ขี้เหร่อะไรมากมายหรอก แต่เรารู้สึกว่ามันไม่ค่อยเนี้ยบเท่านั้นเอง
สไลด์ล่างนี้จะเป็นบรรยากาศในงาน แล้วก็โคมไฟ การจัดบูธต่างๆ
บูธของ SCG ใหญ่และกินพื้นที่เยอะ มีอะไรให้ดูมากมาย ละลานตามาก เป็นบริษัทที่ทำหลายอย่างมาก
เดินไปขอโบรขัวร์เอาไว้มาสเปคงาน เวลาเปิดเทอมจะได้มีแคตตาลอคเอาไว้ดูเยอะๆ
ทำให้เราดีใจ ที่ได้ป้าย interior designer มาติด ได้อภิสิทธิ์เล็กน้อย ตอนกรอกแบบสอบถามเข้างาน
เราก็งุนงงๆ ว่าจะกรอกอะไรดี ไปๆมาๆ คนให้บัตรเค้าก็งุงง เลยให้ป้ายเรามา ส่วนเพื่อนฉันได้ป้าย visitor
และมันก็ดีตรงที่เค้าให้แคตตาลอดมาเพียบเลย
เดินไปบูธสี แล้วก็ลงชื่อ ตามจริงน่าจะเอานามบัตรมาด้วย ทำนามบัตรตอนเทอม1 วิชาอาจารย์ธนา
แล้วรู้สึกว่าถ้าพกมาคงมีประโยชน์มากๆ แต่เราก็ไม่มีนามบัตร เลยเขียนๆเอา นั่งเขียนแบบสอบถาม
แล้วได้แคตตาลอคมาเป็นปึ๊ง ของTOA กับ ICI เป็นหนังสือเทรน์สีในการตกแต่ง ดีกว่าไปเอาจากห้างนิดนึง
เพราะเราชอบไปเอาแถบเทียบสี ของโจตันมา แล้วมันเป็นแผ่นๆ กว่าจะดึงมาครบแต่ละเฉด เหนื่อย
จนไม่อยากไปเอา
เดินหอบแคตตาลอคของหลายๆบูธ จนเมื่อยๆ เหลือบไปเห็นบุญถาวร เค้าให้ถุง เราก็เลยจะเอามาใส่
ของที่มีอยู่มันเเยอะมาก แต่ต้องลงชื่อตอบแบบสอบถามอะไรตั้งเยอะ ก็ได้ถุงมา พร้อมกับแคตตาลอคอีกปึกนึง
หอบกันอย่างสนุกสนานเลยทีเดียว เฉี่ยวไปที่บูธ HAFALE เรากะจะไปขอแคตตาลอค แต่ก็นึกว่าตอนไปดูงาน
ก็ได้มาแล้ว แต่ว่านี่มันเล่มใหม่สีเหลืองก็อยากได้ แต่มองถุงที่หอบอยู่ หิ้วไม่ไหวแล้ว แคตตาลอคHAFALE
มันหนามากหนากว่าสมุดโทรศัพท์อีกแถมปกแข็ง แต่เป็นแคตตาลอคที่ดีมาก จะมีขนาด dimension ละเอียด
แต่ละบูธก็ตกแต่งสวยๆกันทั้งนั้น เราก็อยากถ่ายรูปนะ แต่คยเยอะมากถ่ายไปเห็นแต่คน มุมไม่สวยเลย
แต่บูธขายโคมไฟที่เราชอบแล้วเจ๋งๆ ก็เห็นของ กรุงไทยlighting lamptitude เราว่าสวยมากเลย
แต่กล้องดิจิตอลกิ๊กก๊อกของเราไม่ค่อยจะเอื้ออำนวย ถ่ายออกมาพอไปวัดไปวาแต่ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่
คิดไปคิดมาก็อยากได้กล้องอยู่นะ แต่ว่าตอนนี้ที่บ้านเอาตังไปทำร้านอยู่เลยไม่ขอดีกว่า ทนๆใช้ไป
เดี๋ยวมีตังค่อยซื้อก็ได้ พยายามถ่ายกล้องปัจจุบันให้ดีๆก่อน แต่มันปรับแสงยากเหมือยกัน แล้วต้องมือ
นิ่งๆ เพราะภาพจะไหว เพื่อนอิฉันถ่ายรูปให้มันไม่ชัดสักรูป และมัวๆ เป็นที่ขัดเคืองใจมาก
เพราภาพเรามันมัวๆ แต่เราถ่ายให้มันชัดแจ่ว ดูดีทุกรูปเลย มันเศร้าใจนิดหน่อย
ในงานมีอะไรน่าสนใจเยอะเหมือนกัน บางบูธก็มีพริตตี้สวยๆ มีนักไวโอลิน นักเชลโลมาสีให้ดู
มีวงดนตรีมาเล่น บางบูธก็เหมือนจะยกภัตตคารมาเลย มีเชฟมาทำอาหาร มีคนเสริฟอาหาร
แต่ไม่รู้เค้าให้กินฟรีไหม เราก็ได้แต่มองๆ และเดินผ่านไป
เพื่อนเราที่มาเดินแต่และคนก็บอกไม่เหมือนกัน แต่พอมาเดิน เราว่ามันก็ดีนะได้แคตตาลอคมาเพียบ
มีอะไรให้ดูเยอะดี แต่ก็จะเป็นพวกโครงสร้าง หลังคา ผนัง วัศดุก่อสร้าง โครงร้างเหล็ก ครัว ห้องน้ำ
เฟอร์นิเจอร์จะมีน้อยหน่อย สงสัยมันคงอยากจะดูเฟอร์นิเจอร์มัง แต่ว่าวันที่10ที่อิมแพคก็มีงาน
เฟอร์นิเจอร์นี่นา แต่ว่าเรากลับบ้านมาแล้ว คงไม่ได้ไปดู
กลับไปเราก็เอาแคตตาลอคมานั่งดู เอาหลายยี่ห้อมาเปรียบเทียบ เหมือนเป็นความสุขอย่างหนึ่ง
เวลาเราทำโปรเจคส่งอาจารย์ เราชอบสเปคยี่ห้อที่เราชอบ ตามใจเรา อะไรสวยๆดีๆ
ประมาณว่างบประมาณสูงมากถ้าสร้าง แต่พอมาทำจริงๆ อย่างที่ร้านเป็นต้น เราก็ซื้องระดับธรรมดา
ไม่ได้ซื้อแพงอะไรขนาดที่อยากได้จริงๆ เพราะว่าเดี๋ยวนี้อะไรที่ประหยัดได้ก็ควรประหยัด
น้ำมันแพงแม่ก็เลยบ่นๆ และบอกว่าจะนั่งรถโดยสาร แต่เราว่าแม่ทำไม่ได้หรอกนะ จริงๆแหละ
แม่ไปทำธุระเยอะแยะจะนั่งรถโดยสารไปก็คงจะหัวหมุนน่าดู แต่มันก็ทำให้เราคิดเหมือนกัน
ว่าถ้าถึงตอนที่น้ำมัน 50 บาท แล้วจะเป็นไง เรารู้ว่ายังไงแม่ก็ต้องเติมอยู่ดี แต่มันเป็นเวลา
ที่ยากลำบากจริงๆนะ เราคิดหลายเรื่องเลยเกี่ยวกับโลกทุกวันนี้ ปัญหาโลกร้อน เศรษฐกิจ
มันทำให้สมองเราต้องคิดว่า ต้องปรับตัวให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่านี้ แล้วเราก็คุยกับเบส
เรื่องน้าท่วม มันมีความเป็นไปได้ว่า กทม จะน้ำท่วม เพราะระดับน้ำทะเลก็ขึ้นสูงทุกวัน
แล้วถ้าท่วมจริงแล้วคนที่อยู่ใน กทม ตั้งเยอะแยะจะทำไง ยิ่งแถวสมุทรสาครที่ติดทะเล
ก็ยิ่งจะเห็นได้ชัด เพราะฝนตกทีไรก็ท่วม น้ำทะเลหนุนประจำ แม่ของฉันก็เลยบอกว่า
แม่จะซื้อที่เอาไว้สัก10 ไร่ ไว้ให้คุณลุงกับญาติๆ มาอยู่ เพราะกลัวน้ำท่วม อยู่สมุทรสาคร
น้ำมันท่วมประจำแหละ เบสเล่าให้ฟังหลายเรื่อง เพราะมันเรียน ธรณี มันก็เลยเล่าเรื่องที่
มันเรียนให้ฟัง เลยย้อนถามมันไปว่า " แกเขียนนิยายไปถึงไหนแล้ว" ประหนึ่ง บ.ก.ทวงต้นฉบับ
เบส แฮะๆ และบอกว่ายังไม่ถึงไหน โดนเราตวาดไป3ฉาด เขียนเร็วๆเข้าสิ
