ใครที่ชอบรูปเยอะๆ หวังว่าเอนทรีนี้จะไม่ผิดหวังเพราะรูปเยอะจริงๆ

Photobucket

ฤกษ์งามยามดี เวลากินข้าวเที่ยง กินข้าวเสร็จตอนบ่ายก็ออกปฎิบัติการ

ไปเคสกัน การไปเคสคืออะไร.....อ่านอันนี้ละกันนะจ้ะถ้ายังไม่ได้อ่าน

Photobucket

เราก็ผ่านสมุทรสาคร สมุทรสงคราม เพชรบุรี ผ่านมาเรื่อยๆ

มากับลุงกะป้า...เพราะชวนเพื่อนไม่มีใครมากะกุเลย

ขนาดบอกว่ามารีสอร์ททีสวยงาม ใกล้ชิดธรรมชาติแล้วนะคะ

ช่วยไม่ได้ ถ้าท่านไม่ได้ไปให้เห็นกับตาตัวเอง...อิอิ

 

 Photobucket

ผ่านเรือนเจ้าเงาะ ไม่รูว่าเคยเป็นที่ขายของฝากรึเปล่า แต่ตอนนี้มันร้างๆ น่าเสียดายมาก

เป็นเรือนไทยที่สวยมาก ลุงขับเร็วก็เลย แชะมาได้แค่นี้แหละจ้ะ

Photobucket

รูปนี้ต้องใหญ่หน่อย กลัวอ่านไม่ออก

เข้าเมืองเพชรบุรี จริงๆก็ไม่มีธุระอะไรต้องมาทางนี้ แต่ลุงกะป้าอยากชมเมือง

มาดูเขาวังไกลลิบๆ

เขาวังคู่บ้าน  ขนมหวานเมืองพระ

เลิศล้ำศิลปะ  แดนธรรมมะทะเลงาม   ชะอิงเอย....

เป็นคำขวัญที่เพราะมาก

 

Photobucket

ลุงบอกว่าเราจะมาทางนี้แหละไปถึงแน่นอน

เราต้องไปทางชะอำ ....ดูกันต่อไปว่ายังไง

Photobucket

แล้วเราก็งงกัน ขับมาผิดทาง เลียบเขาวังซะงั้น

Photobucket

ก็เลยลงไปถามคุณลุงร้านขายต้นไม้

Photobucket

แล้วก็มาเจอหอนาฬิกา รู้สึกจะเป็นหอนาฬิกาที่เล็กกว่าในหัวหินซะอีก

Photobucket

แล้วก็มาทางไหนก็ไม่รู้ที่เจอแต่ทุ่งนา ต้นตาลต้นมะพร้าว

แต่ลุงยังมั่นใจว่าเราก็ต้องผ่านชะอำ  เราไม่ซีเรียสเพราะยังไง

ก็ชมวิว ดื่มน้ำสบายใจอยู่แล้ว

Photobucket

เราเริ่มเอะใจกัน เอ้ย.... นี่มันใช่ถนนเพชรเกษมสายเก่าจริงเหรอ

มันก็เลียบๆชายหาดไปอะนะ หาดปึกเตียน หาดเจ้าสำราญ จะไปชะอำอยู่แล้ว

เป็นทางที่ไม่ค่อยมีรถผ่านเลยให้ตายสิ

Photobucket

นากุ้ง นากุ้ง และนากุ้ง  ดูซะ

Photobucket

และค่ายทหารอีก 2-3ค่าย

ในที่สุดเราก็ไปถามทางเพื่อมาวิ่งทางหลวงเช่นเดิม

เพราะมันมิเชื่อมกันเวลาสุดหาดชะอำแล้ว

ลาก่อน นากุ้ง และค่ายทหาร

Photobucket

นี่แหละ....จะถึงรีสอร์ทสักที ค่ายนเรศวร

ถ่ายไม่ทัน ติดคำว่านเรศวรก็ยังดี 

Photobucket

อีก1.5 กม. ปะติ๊ด นึงก็จะเห็นป้าย ยายย่า หัวหิน

ไชโย ภาระกิจแรลลี่สำเร็จแล้ว

ลุงก็หายห่วงเพราะส่งเราไปถามทางมาสามรอบ

มีตลาดนัดก็ไปถามแม่ค้า สำเนียงเขาจะเหน่อแปลกๆ

แต่เราก็เข้าใจนะเพียงแต่บอกกันสามคนแล้วไม่ตรงกันก็เลยงง

ว่าถึงกังหันลม หรือไม่ถึงกังหันลม เออ ม่ายเป็นไรไงก็มาเจอแล้ว 

Photobucket

เข้าซอยเลี้ยมซ้ายตรงมาเลย ยายย่า ยายย่า

เขียนไปเขียนมาจะเป็นย่ายาย

พี่ๆที่นี่ทุกคนใจดีมากถึงมากที่สุด ขนาดเราไม่ได้มาพักก็ยังบริการใจดีมากมาย

ยายย่า เพิ่งเปิดมาได้ 1ปี ก็เลยยังดูใหม่มาก

ตั้งอยู่บนพื้นที่6ไร่  อืม เราเป็นอินทีเรียต้องยัดความรู้ดีไซน์หน่อยๆ

Photobucket

ถ่ายจากห้อง Deluxe see view ชั้น5

เขาบอกมาว่า

"แนวคิดเป็นรีสอร์ทสไตล์อนุรักษ์ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบด้านสถาปัตยกรรมและ

การตกแต่งที่สื้อเอกลักษณ์ความงามแบบพื้นถิ่นของเมืองหัวหิน หรือในด้าน

การบริการสะท้อนเสน่ห์ความเป็นกันเองแบบไทยๆ รวมถึงรายละเอียดปลีกย่อย

อาทิ การเลือกใช้งานวัสดุจากธรรมชาติ ทั้งกระดาษสา กระดาษชานอ้อย ผ้าดิบ

ผ้าแพร ไม้ไผ่ ไม้เก่า และไม้จากป่าปลูกมาแทรกตกแต่ง รวมถึงผลิตภัณฑ์ต่างๆ

ที่เน้นความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมหลีกเลี่ยงการใช้สารเคมีที่เป็นพิษ"

 

ส่วนแนวคิดในการออกแบบสถาปัตยกรรม ผู้ออกแบบได้หยิบนำเอาคำศัพท์ไทย

3คำ ได้แก่ คำว่า

"สราญ"   ความสุข

"อภิรมย์"   ความผ่อนคลาย

"ปรีดี"   ความเพลิดเพลินใจ

มาใช้เป็นกรอบกำหนดแนวคิดของสถาปัตยกรรมที่เน้นความโปร่งโล่งสบาย

เปิดรับทิวทัศน์โดยรอบและรับลมทะเล ภายใต้สไตล์ "มินิมัลลิส"

จบ ที่เขาว่ามา (ขอบคุณนิตยาสารบ้านในฝันที่ว่ามาให้เขียนค่ะ)

(อ้าวเอ็งไม่ได้ถามเขามารึ)

Photobucket

วิวคอนโดมากมายเรียงราย เป็นแถบที่มี โรงแรม รีสอร์ท คอนโด ผุดเต็มไปหมด

อ่อ บ้านจัดสรรด้วย

Photobucket

ดูวิว ดูวิว ลอดระแนงไม้

เออ....เดี๋ยวซิ เราติดใจได้ตรงคำว่า Ninimalist ทำไมรีสอร์ทชอบใช้คำนี้สไตล์นี้

มาตกแต่ง จะว่าไป โปรงโล่งสบาย ทำไมต้องเป็น Minimalist เราสงสัย

เดี๋ยวต้องหาคำตอบ เพรา คาซา เดล มาเรก็บอกว่าตกแต่งสไตล์ Minimalist

Photobucket

เตียงคู่... ดูผสมผสานความเป็นไทย(นิดๆ) โทนสี

เขียว ดำ น้ำตาล ครืม

Photobucket

ห้องน้ำ  โทนสีหลัก สีครีม สรรองน้ำตาล สีเน้น สีเขียวอ่อน

Photobucket

จากุซซ๊ในห้อง Suite

Photobucket 

จะมีห้องอาบน้ำ Showerกับ jacuzzi แยกต่างหาก

เหมือนเป็นมาตรฐานของโรงแรม5ดาวที่ต้องมีฟังก์ชั่นนี้

 Photobucket

ตู้เสื้อผ้าแบบopen และของต่างๆ

Photobucket

เดย์เบด แบบคู่ วัสดุ ไม้ หวาย

Photobucket

โภงทางเข้าของห้องพัก

Photobucket

 วันนี้มีกลุ่มสถาปนิกมาดูรีสอร์ทด้วยล่ะ กลุ่มใหญ่เลย

นั่นรถที่มา เราไปเจอโดยบังเอิญ

 

Photobucket

อาคารห้องพัก บนตึกมี20ห้อง แต่ See view เฉพาะชั้น4-5

คือ...มันจะแพงกว่าห้องอื่นว่างั้นเถอะ

ขอบLanscape ของที่นี่มากเลย มันไม่เชิงไทยๆ ไม่เชิงอะไรเลย

เรานึกไม่ออกว่าแบบไหน เอาเป็นว่าแบบผสมละกัน

(คนออกแบบมาอ่านบลอคฉันคงเป็นลม) (อินี่มั่วจัง)

Photobucket

วิลล่า มีทั้งหมด 10หลัง

แบ่งเป็น 1bedroom 2bedroom 3bedroom(pavillion)

Photobucket 

เรายังไม่ได้แนะนำใช่ไหมว่าพี่คนนี้ที่พาทัวร์ ใจดีมากมาย

(แต่เราจำชื่อเค้าไม่ได้แล้วอ่า (เศร้า) ไมตูขี้ลืมจังฟระ)

Photobucket

ทางเดินทำจากหินเทียม

ปล. ตะกี้จำได้ว่าแอล เด๊กเคยลงเรื่องสวนของยายย่าไว้

 

"คนดูแลโครงการออกแบบสวนคือคุณ คมศักดิ์ ยิ่งมโนกิจ

นักออกแบบภูมิสถาปัตย์แห่งบริษัท Inside Out Design

ผู้ดูแลโครงการเล่าให้ฟังว่า "เนื่องจากคุณกฤษฎา และคุณดวงฤดี โรจนกร

เจ้าของสวน ต้องการผสมผสานความชอบส่วนตัว และสะท้อนความทรงจำ

หัวหินในวันวานผ่านพรรณไม้ โดยคุณกฤษฎามีความผูกพันกับสวนไม้ตัดแต่ง

ที่เป็นแบบสวนดั้งเดิมของหัวหิน ส่วนคุณ ดวงฤดีมีความชื่นชอบในสวนไม้ไทยที่มีกลิ่นหอม

    ฉะนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่เมื่อย่างเข้าสู่บริเวณ ยายย่า รีสอร์ทจะพบกับต้นไทร และ

มะพลับที่ตัดแต่งเป็นแท่งสูง รับกับตัวอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้า

สร้างความโอ่อ่าให้บริเวณทางเข้า แต่เมื่อเข้าสู่พื้นที่ภายใน ก็จะพบอีกบรรยากาศ

ที่อ่อนหวาน ชวนผ่อนคลาย ..."

 

ตกลงเป็นสวนแบบไทยใช่ไหมค่ะ.... อืม รับทราบ

 

ขอขคุณElle decoration เมษายน2552

(อินี่ก็อบเค้ามาอีกแระ)

เราเป็นพวกบ้าซื้อนิตยสารเลยจำได้ว่าเล่มไหนลงอะไร

 

มาต่อๆดีกว่า

Photobucket

เมื่อเข้ามาภายในวิลล่า

ประตูหน้าต่างก็จะเป็นดีไซน์คล้ายๆกันเป็นระแนงไม้กรุกระจก

 

Photobucket

ห้องน้ำก็จะเป็นจากุซซี่ แอนด์ ฝักบัวชาวเวอร์ยักษ์

 

Photobucket

อ่างล้างหน้า แบบคู่

ปล.ถามพี่...ที่พาทัวร์เค้าบอกว่าที่มาพักเป็นคนไทย 70 ต่างชาติ30

ส่วนใหญ่มาเป็นคู่  มาเป็นครอบครัวนิดหน่อย คละๆกัน

Photobucket

ห้องนอน... แสงแดดสาดเข้ามากำลังสวยมาก

ก็จะเรียบง่ายไม่ค่อยมีลวดลายอะไรเท่าไหร่ เหมาะกับคนที่ชอบอะไร

ธรรมชาติ ......เปิดโล่ง  ไทยนิดๆ

Photobucket

โต๊ะทำงาน สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน มีตุ๊กตาคุณยายด้วย

ลิมถามไปเลยว่าทำไม ต้องชื่อ ยายย่า....แอบกลับมาสงสัย

Photobucket

มองออกไปยังสวนส่วนตัว

ถึงมันจะopen แต่ก็เป็นสวนส่วนตัวของเรา ใกล้ชิดธรรมชาติซะจริงๆ

ชอบซุ้มทางเข้ามากเลย ประยุกต์มาจากบ้านไทย

Photobucket

ไอต้นที่แซมตามร่องหินเค้าเรียกหนวดปลาดุกป่ะ

ไอ้เราก็ไม่ค่อยรู้เรื่องต้นไม้ซะด้วย

แต่อยากบอกว่า สวนที่นี่สวยงามทุกมุมมอง

Photobucket

ชั้น2ของวิลล่า เป็นสระว่ายน้ำส่วนตัว

 

Photobucket

ของ2ห้องนอนสระจะใหญ่กว่านี้ แต่นี่1ห้องนอน

เราว่าก็เจ๋งแล้วนะมาว่ายน้ำชั้นสองมองวิวแบบนี้

Photobucket

วงเวียนต้นไม้

Photobucket

เดินไปส่นอาคารบริการ ข้างทางก็เป็นวิลล่าและต้นไม้

Photobucket

อยากบอกว่าพี่ที่พามาทัวร์หน้าเหมือนคุณครูประจำชั้นตอน อนุบาล3เราเลย

แต่ตอนนี้ครูคงจะแก่กว่านี้มาก

 Photobucket

กลุ่มอาคารสปา ห้องประชุมและร้านอาหาร

Photobucket

หน้าร้านกาแฟ น่ารักมาก

Photobucket

พูลบาร์  รีสอร์ทเค้าฮิตคำนี้จัง

มันก็คือบาร์ริมสระน้ำนั่นเอง ชื่อว่ากังสดารบาร์ แปลว่าโคมไฟ

Photobucket

ไปห้องอาหารชั้น2

Photobucket

เป็นโครงสร้างไม้ล้วนๆนะเออ

Photobucket

ไทย ไทย ไทย  ประยุกต์

หรือที่เค้าชอบเรียกกันว่า Thai Contemporary

Photobucket

ห้องอาหารริมสระน้ำ

Photobucket

สระน้ำ น่าโดดลงไปเล่นจากชั้น2จัง แต่หัวจะหม่งสระไหมเนี้ย

Photobucket

ส่วนห้องอาหาร ก็เรียบง่าย ตกแต่งด้วยไม้ทั้งหมด

Photobucket

กังสดารบาร์ มองจากมุมสูง

Photobucket 

ห้องอาหารไทยพัส

Photobucket

หลังคาก็ยังทำจากไม้

Photobucket

วิวจากมุมสูง

Photobucket

มูลี่ไม้กันแดด

Photobucket

 

Photobucket

Photobucket

ห้องประชุมขนาดเล็ก จุประมาณ 50คน

Photobucket

Photobucket

 

 Photobucket

Photobucket

Photobucket

จขบ.เริ่มเหนื่อย

ก็มาที่ร้านกาแฟ

Photobucket

Photobucket

นั่งมองวิวด้านนอก

Photobucket

มีคุกกี้ ไอติมเจลาโต กาแฟ ชา...

Photobucket

ติดกับร้านอาหาร

Photobucket

 

Photobucket

เปิดโล่งรับลมเย็นสบาย

Photobucket

Photobucket

Photobucket

สงสัยว่าโครงสร้างเขาใช้เหล็กแล้วทาสีน้ำตาลเอาป่าว ลืมไปแล้วว่าดูอะไรมา

Photobucket

ทะเลอยู่ไม่ไกล (แต่ตูก็ไม่ได้ไปอีกตามเคย)

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

สปา

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

มีห้องนวด2 ห้อง ตรงกลางเป็นห้องอาบน้ำแต่งตัว

ชั้นบนก็มีห้องนวด 2ห้องเหมือนกัน นวดเท้าด้วย

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

แกลเลอรี่ตรงข้ามลอบบี้

Photobucket

Photobucket

นั่งพักคอยในลอบบี้

Photobucket

ห้องสมุด

Photobucket

Photobucket

Photobucket

มีที่นังรถไฟด้วยนะเออ

Photobucket

เช็คอินตรงนี้ค่ะ

เหมือนเคาน์เตอร์เช็คอินในรีอน์ทจะทำแนวนี้กันหมด

ไม่ค่อยทำเคาน์เตอร์ยาวๆเหมือนในโรงแรมใหญ่ๆ

Photobucket

ลานจอดรถ

Photobucket

ลาก่อน ยายย่า อัพจนเหนื่อยแย้ว

Photobucket

ขากลับ

Photobucket

เขาวังลิบๆ

Photobucket

Photobucket

เย็นแล้วน่อ

Photobucket

Photobucket

Photobucket  

แวะเอาท์เล็ท ซื้อเสื้อ กินไอติมดอยคำ

ถึงสมุทรสาครแวะกินข้าวต้ม

กลับหอ เมื่อยๆนอน

 

 

 

ความในใจ

posted on 04 Nov 2009 13:37 by mintd  in Diary

ไม่ค่อยมีเรียนก็เลยฟุ้งซ่าน ง่นง่าน อะไรไมได้ดั่งใจก็เลยอยากบ่น

มีหลายเรื่องสุมอยู่ในหัว มันปะทุอยู่เบาๆ ไม่ถึงกับจะระเบิดแต่มันก็ทำให้เราหงุดหงิด

 

1. เรื่องโจทก์เก่า โจทก์ใหม่

    เราเป็นพวกเก็บรายละเอียดทุกอย่างได้ดี จำทุกอย่างได้แม่น และไดอารีบ่นๆ

มีหลายเวอร์ชั่นสารพัด อยากเขียนอะไรก็เขียนไปทั่ว วันดีคืนดีก็เก็บมาคิด

ให้ปวดเซลล์สมอง  เรื่องก็วนๆอยู่ทำนองว่า  "ทำไมกูทำดีไม่ได้ดี

กุช่วยคนมาก็มากแต่ไม่มีใครมาช่วยกุ"  นั่นแล..... คือ ก็คิดได้ว่าคนมันก็งี้

แหละ ใครจะมาดีเหมือนแม่เรา ให้ตังใช้ พาไปเที่ยว......

แต่กุไม่ใช่หมอโฮจุนนะเฟร้ย.... กุไม่ใช่คนดีที่โลกรอ

มีปัญหาอะไรก็โทรหากุให้กุช่วย คิดถึงกุซะงั้น กุไม่เก็บตัง ทำฟรี ยินดีช่วย

แล้วพอกุขอให้ช่วยหน่อย มิได้ มิว่าง มิสามารถ ทุกรายสิน่า...

แล้วชอบหลอกให้กุซื้ออะไรมาหารกันแล้วเจือกไม่จ่ายด้วย ทำเนียนๆ

ให้ตายสิ...คบกับกรุเพื่ออาราย  ใจดีมั่งเป็นม้าย ด้วยความที่เราไม่ทันคน

จนปัญญาทึบๆ ทำให้มีโจทก์ที่ไม่ถูกกันกับกรุมากมาย มานับดู

ทำไมวะ กรุมันก็ไม่ได้ชั่ว เลวร้ายไรเลย แต่ทำไมคนชอบเป็นแสน คนเกลียดเป็นล้าน

ใช้กรุ ด่ากรุ นินทากรุ ไม่ช่วยกรุ  ดีเลิศ.............เฮ้อ

 

2. คาดหวัง คาดหวัง

ถ้าไม่ใช่การคาดหวังส่วนตัว

ก็เป็นการคาดหวังของคนอื่น

ทุกคนจะคิดว่าเปเปอร์ทีสิส กับพรีเซนต์เราจะต้องดีเลิส

มันก็จะมาขอสูบ ดูดไป และเมื่อพบว่า กรุยังทำไม่เสดแม้แต่น้อย

ช่วงนี้มันขี้เกียจ ชอบเผาส่งตอนใกล้ๆสอบ ไฟมันเยอะดี

มันก็จะทำท่าผิดหวัง มาดูดไปและก็ประมาณว่า "แค่นี้เองง่ะ"

เออค่ะ....กรุผิดไหม แล้วก็จะชอบทำปฎิกิริยาว่ากูจะหวงไม่ไห้สูบข้อมูลไป

ซึ่งแบบว่า.....กูไม่เคยพูดเลยนะ เออ....กุผิด กุผิด กุงก

 

3. อิมเมจกรุมันไม่ดี

เรามันคนธรรมดา ต๊องๆ เฉิ่มๆ มันคิดว่ากรุต๊องแล้วทำไมงานกรุดี

เออ.....ได้ยินมากับสองหู กุยอมๆๆๆๆๆๆ  แล้ว

โอ๊ยๆ  มีแต่เรื่องลบๆ ทำไมเป็นคนธรรมดามันยุ่งยากจังฟระ

ไม่สนกระแส แต่มักจะโดนกระแสรบกวนอยู่เรื่อย

ฮึ๋ย- ฮึ๋ย  สงบสติๆ  อย่าแคร์สื่อ  เธอไม่ใช่คนที่จะหวั่นไหวกับอะไรง่ายๆนะ

อย่าติสแตกแค่โดนด่าบ่อยดิ  งือๆ  ก็มีปัญหาเอง เข้าใจตัวเอง

ปรึกษาตัวเองเสร็จสรรพ โอ....แม้เจ้า

 

4. กรุไม่เข้าใจตัวเองหรือไม่เข้าใจคนอื่นกัน

อันนี้ก็เป็นอะไรที่ค่อนข้าวน่าสับสน เรามีเพื่อนคนนึงที่มีนิสัยปรหลาด

ที่อยู่ๆอยากทำอะไรก็ทำ ชอบอะไร ไม่ชอบอะไรเป็นพักๆ

มันเหมือนลมพายุ คาดเดาอะไรไม่ได้ อยากมาหาก็มา ไม่มาก็หายไปนานเลย

ชวนไปกิรข้าวเดินไปสิบกว่าร้าน ไม่กิน ไปกินเครป

เดี๋ยวก็อยากประหยัดตังไม่อยากเสียตังแพงๆ ทำตัวงกเป็นพักๆ

แล้วอยู่ๆชีก็ไปเดินช็อบมาคนเดียวได้ของมาเพียบ

มันเป็นคนที่ขึ้นๆลงๆมาก  กรุชวนไปเรียนพิเศษตอนแรก บอกจะเรียน

แล้วอีกวันไม่เรียน แล้วก็กลับมาสนใจอีก แล้วอีกวันมึงก็ไม่เรียน

คือ กุก็ไม่ใช่คนเซ้าซี้ กุเคารพการตัดสินใจมึงนะคะ แต่มึงทำกรุมึนค่ะ

คือแบบ เราก็เลยมึนว่ากรุเข้ากับคนยากเหรอฟระ กรุไม่พยายามเข้าใจมันเหรอฟระ

แม่งชอบแอบด่ากรุด้วย ไม่ใช่ลับหลังนะ มันจะแอบแซบมา

ตอนที่กำลังคุยกัน ประมาณว่า "กุว่าทำไมไอกรีนมันต้องทำอารมณ์เสียเวลา

รุ่นน้องทาสีไม่เรียบ น่าจะสอนแบบอารมณ์ดีก็ได้นี่เนอะ"

มันก็จะต่อว่า เอ็มก็เหมือนกันแหละ และเลยไปถึงความผิดกรุซะงั้น

เฮ้ย....นี่กรุนินทาไอกรีนอยู่นะเฟ้ย ไมเปลี่ยนมานินทากรุ

คือ กุเคือง  ไม่ค่อยชอบให่ใครมาด่ากุบ่อยๆ ฟังบ่อยๆแล้วอารมณ์เสีย

 

5. ชอบหลอกตัวเอง

- ชอบหลอกตัวเองว่าไม่เครียดเรื่องทิสิส สะกดจิตตัวเองว่า อย่าล๊กๆ พูดให้คำปรึกษา

คนอื่นได้หมด แต่ตัวเองเอาไม่รอด เกือบตายสาหัส

- ชอบหลอกตัวเองว่ากินขนมไม่อ้วนหรอก เดวค่อยไปวิ่ง

แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้นนอกจากไร้สาระ การบ้านภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ทำ

และมานอน ตื่นมาผวากับงานที่ต้องส่ง

- ชอบหลอกตัวเองว่าอนาคตสดใส ออเรนจิ แต่จริงๆก็พูดให้ตัวเองดีใจไว้ก่อน

- ชอบหลอกตัวเองว่า ไม่กลัว ไม่กลัว เราทำได้ทุกอย่าง

แต่จริงๆแล้วเรากลัวมากๆ

 

6.กลัวแม่ผิดหวัง

ยิ่งใกล้เรียนจบเรายิ่งรู้สึกเหมือนชีวิตจาหาไม่ เพราะจะไม่ได้ตังจากแม่

กลัวใช้หนี้แม่ไม่หมด กลัวจะสอบไม่ได้ ......คาดหวังแทนแม่

เพราะโดนแม่คาดหวังมาหลายรอบ

การเป็นลูกคนเดียวมันก็ไม่ใช่อะไรที่สบายเลย

คือ  ห้ามตาย ห้ามทำชั่ว ต้องไปให้สูงๆ

กว่าเราจะต่อสู้ดิ้นรนมาเรียนอินทีเรียได้ก็โดนกดดันมาเยอะ

แล้วถ้าจบมาแล้วยังไม่ได้เรื่องได้ราว ก็จะโดนแม่ด่ายับ

คือเรากลัวแม่ด่า จริงๆเราก็คุยกับแม่บ่อย แต่แม่เราจะเข้มงวดมาก

ดุมากทุกเรื่องเลย ถ้ากินข้าวแล้วไม่เรียบร้อย จับช้อนส้อมไม่ถูกก็โดนด่า

ไม่กินผักก็จะโดนว่า มีหลายครั้งตอนเด็กๆเราเป็นพวกที่ชอบประชดมาก

แต่โตขึ้นเราก็ไม่ได้ทำแล้ว เพราะโตแล้วเข้าใจดีว่ามันไม่ดี

เราอาจจะดวงดีที่ได้อะไรหลายอย่างมาง่ายกว่าคนอื่น

คือโอกาสมันอำนวยมา เราก็ทำ ทำให้เราไม่ค่อยชอบผิดหวัง

เป็นความกลัวอย่างนึง แม้ว่าปกติเราจะทำตัวร่าเริงให้ทุกคนอื่นเห็น

แต่เราก็เสียเซลฟ์ได้ง่ายๆนะบางทีถ้าทำอะไรไม่สำเร็จ

 

ช่วงนี้ไม่มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ทำอะไรเลย

ก็เลยรู้สึกว่าโดดเดี่ยว..... เหมือนกัน

แต่ด้วยนิสัย  กุไม่ง้อก็ได้  ทำให้เราตัดสินใจทำอะไรไปในแบบของเรา

กุทำสำเร็จเป็นพอ .... เราไม่ถนัดทำงานเป็นทีมเลยให้ตายสิ

มันเป็นอย่างนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เราชอบคิดว่า

คนอื่นแม่งทำช้า คิดช้า ทำไมชอบรอให้อะไรผ่านไปนานๆไม่ทำซักที

แล้วเราก็เลยทนไม่ได้ ขอลุยเองดีกว่า......

คือ เป็นนิสัยส่วนตัวไปแล้ว ที่เราไม่ค่อยอดทนรอ

นั่นก็มาจากความคาหวังส่วนตัว ที่ชอบคิดว่าจะทำอะไรได้แบบไหนเป๊ะ

เราไม่ชอบคนที่ไม่ชัดเจนครุมเครือ เรื่องมาก รู้สึกรำคาญถ้าเจอพวกชอบแถ

 

เรานับถือคนที่เก่งๆ

แล้วก็พยายามเรียนรู้จากพวกเค้า

สิ่งที่ถนัดของเราคือจดจำ คิด คิด อ่าน เขียน ทำตัวธรรมดา

เราเข้าใจอะไรง่ายๆ ถ้าพูดกับเราตรงๆ และไม่เอาเปรียบเรา

สิ่งที่เราเกลียดคือ คนเจ้าเล่ห์ นอกนั้นจะชอบอะไรแปลกๆเพี้ยนๆรับได้หมด

พวดวิชาการเราก็ฟังได้  แต่พูดมากเกินไปเรารำคาญ

 

- -*

 

พอมาถึงบรรทัดนี้ก็เริ่มรู้สึกว่าทำไมกุช่างมีออร่าดำมืดออกมาเยอะขนาดนี้

ปล.พรุ่งนี้จะไปเคสที่หัวหินอีกแล้ว จะเอารูปมาฝากนะจ้ะ

 

 

 

รวมพลคนชุดแดง

posted on 03 Nov 2009 13:47 by mintd  in Diary

       วันนี้มีเรียนวิชาสัมมนาเป็นครั้งแรก แล้วก็ได้งานมาทำ

หาหัวข้อวิชาสัมมนา หลังจากนั้นก็ไปตามหาพี่รหัสเพื่อถ่ายรูป

ไปตามที่ซุ้ม แต่พี่เค้าหายไปแล้ว ก็เลยไปถ่ายที่ตึก

หลังจากตามหาแพนด้ามานานก็ไม่ได้ค่ะ

ซื้อหมีสีน้ำตาลมาแทน มันขายอยู่แถวๆหอ

แล้วก็เขียนการ์ดหมีแพนด้าไปแทน ไม่รู้พี่ตั้มจะชอบไหม

แต่หาลูกหลานสายรหัสไม่เจอเลย ก็เลยไม่ได้ถ่ายด้วย

แต่พี่เค้าก็คงไม่รูจักหรอก เพราะเรายังไม่รู้เลยว่าน้องรหัส

ของน้องรหัสเป็นใคร แล้วเขาจะมาถ่ายรูปกับเราไหม

ม่ายเป็นไร พี่เราก็มาค่ะ (เชื่อว่าอย่างงั้นนะ)

เราไปไม่ทันบูมเสียตัง เพราะนั่งเรียนอยู่

เจอเพื่อนที่มันไม่ไปเรียน เพราะไปบูม หรือไปถ่ายรูปซุ้ม

ก็ดีนะ เพราะเราไม่ได้ถ่ายกับซักซุ้มเลยอ่า - -*

Photobucket

หมีที่ซื้อให้พี่ตั้ม เราขอถ่ายตอนที่พี่ต๊อบถือ

เราก็บอกพี่ต๊อบว่า พี่ขอถ่ายหมีหน่อย ไม่รู้พี่แกคิดไปถึงไหน

ก็หมีที่พี่ถืออ่าจ้ะ จะหมีไหนล่ะ?

 

Photobucket

ถ่ายมาจากชุดพี่อ้อม พี่อ้อมบอกว่าตัดครุย750

แม้ว่าเราจะอยากยืมแม่มาใส่ก็ตาม พี่เค้าบอกว่ายังไง

เราก็อยากได้มาเก็บอยู่ดี

 

Photobucket

พี่รหัสเราคนซ้าย และฝาแฝดเอ้ย พี่พีคนขวา

สองคนนี้สนิทกันไปไหนตัวติดกันตลอดเลย

ส่วนขวาสุดคืออาจารย์ที่ปรึกษาทีสิสของเรา

เดี๋ยวปีหน้าต้องมาถ่ายรูปกับแกให้ได้ สาธุ๊

 

  Photobucket

พ่อ แม่ ลูก  เอ้ย! ไม่จ้าย.....

พี่ระ คนที่ลงสีเทพๆ เดี้ยน และพี่อ้อม

 

Photobucket

อาจารย์และรุ่นพี่ ปีนี้จบกี่คนนะ ถึง20มะ มะแน่ใจ

คณะเราคนก็เยอะคะ แต่จบน้อย 55

สมมติรุ่นนึง80 จะจะบซัก20เปอร์เซนต์

จบช้ายังดีกว่าไม่จบเนอะ

 

เมื่อวานนั่งลงสีอยู่ที่ออฟฟิสรุ่นพี่ พี่ตั้ม

ก็มาเชียร์บอกว่า น้องเอ็มสู้ๆ

ฮืม...ขอบคุณค่า แต่หนูไม่ได้จะไปวิ่งแข่งนะคะพี่

 

ปล.เมื่อวานไม่ได้ลอยกระทง

เนื่องจากหาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมปีนี้ต้องลอย

ถ่ายรูปพระจันทร์ตรงสนามบีบีกันใกล้บ้านพี่ม่อน

 

 

พระจันทร์สีสวยเชียว

Photobucket

งง อะดิว่าพระจันทร์ยังไง ตรงกลางนั่นคือพระจันทร์

รูปนี้ไม่ได้ตั้งใจถ่ายแต่ว่าบังเอิญได้มา

ไม่มีขาตั้งกล้องเลยนิ่งไม่พอ

 

นี่มาดูรูปจริง

ทำไมตะกี้ตูอ่านเป็นรูปลิง - -*

Photobucket

เหมือนรูปบนมะ  ก็ถ่ายตำแหน่งเดียวกันน้า แต่พยายามข่มใจให้นิ่งไว้

นิ่งได้เท่านี้ล่ะ เออ  ตอนนี้ยังไม่มีตังซื้อขาตั้งกล้อง

ยังไม่มีตังซื้อสีหมึก เง้อ....งาบๆ

 

Photobucket

 นี่ก็หมี  แต่เป็นไฟเย็น

ทำไมต้องไฟเย็นหัวหมี

สงสัย อะ  อยากจุดแล้ว แต่ไม่ใช่ของเรา

ของพี่คนไหนก็ไม่รุ

 

ปล.ความประทับใจส่วนตัววันนี้ 

     แสงออร่าจากกลุ่มคนเสื้อแดงมันแรงมากจริงๆ

หน้าคณะวิทยา คนเต็มเลย เสียงบูมก็ดังตั้งแต่เช้าทำให้เราตื่นนอน

ยิ่งชุดขาวของผู้ชายยิ่งขาวมากเหมือนเรืองแสงได้เลย

มีแสงเจิดจ้าออกมาจากรัศมีของชุด ทำให้คนใส่ดูหล่อขึ้นมาทันที

ส่วนผู้หญิงก็แต่งหน้าสวยกัน

เป็นวันที่มีความสุขแทนพี่เค้าจังเลยเนอะ

แม้เราจะเป็นห่วงว่าจบแล้วกุจะทำไรต่อ

แต่.....เอาทีสิสให้จบดีกว่า เดวค่อยคิด